Ο καολίνης είναι ένα κοινό ορυκτό αργίλου στη φύση. Είναι το χρήσιμο ορυκτό για τη λευκή χρωστική ουσία, επομένως η λευκότητα είναι ένας σημαντικός δείκτης που επηρεάζει την αξία του καολίνη. Υπάρχει σίδηρος, οργανική ύλη, σκούρα υλικά και άλλες ακαθαρσίες στον καολίνη. Αυτές οι ακαθαρσίες θα κάνουν τον καολίνη να φαίνεται διαφορετικός από τους χρωματισμούς, επηρεάζοντας τη λευκότητα. Έτσι, ο καολίνης πρέπει να απομακρύνει τις ακαθαρσίες.
Οι συνήθεις μέθοδοι καθαρισμού του καολίνη περιλαμβάνουν τον διαχωρισμό με βαρύτητα, τον μαγνητικό διαχωρισμό, την επίπλευση, την χημική επεξεργασία κ.λπ. Οι ακόλουθες είναι οι συνήθεις μέθοδοι καθαρισμού του καολίνη:
1. Διαχωρισμός λόγω βαρύτητας
Η μέθοδος διαχωρισμού βαρύτητας ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ κυρίως τη διαφορά πυκνότητας μεταξύ του ορυκτού άνθρακος και του καολίνη για την απομάκρυνση των ακαθαρσιών υψηλής πυκνότητας ελαφριάς οργανικής ύλης, χαλαζία, άστριου και στοιχείων που περιέχουν σίδηρο, τιτάνιο και μαγγάνιο, έτσι ώστε να μειωθεί η επίδραση των ακαθαρσιών στη λευκότητα. Οι φυγοκεντρικοί συμπυκνωτές χρησιμοποιούνται συνήθως για την απομάκρυνση ακαθαρσιών υψηλής πυκνότητας. Η ομάδα υδροκυκλώνα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ολοκλήρωση του πλυσίματος και της διαλογής του καολίνη κατά τη διαδικασία διαλογής, η οποία όχι μόνο μπορεί να επιτύχει τον σκοπό του πλυσίματος και της ταξινόμησης, αλλά και να απομακρύνει ορισμένες ακαθαρσίες, κάτι που έχει καλή εφαρμογή.
Ωστόσο, είναι δύσκολο να ληφθούν κατάλληλα προϊόντα καολίνη με τη μέθοδο επαναδιαχωρισμού και τα τελικά κατάλληλα προϊόντα πρέπει να ληφθούν με μαγνητικό διαχωρισμό, επίπλευση, πύρωση και άλλες μεθόδους.
2. Μαγνητικός διαχωρισμός
Σχεδόν όλα τα μεταλλεύματα καολίνη περιέχουν μια μικρή ποσότητα σιδηρομεταλλεύματος, γενικά 0,5-3%, κυρίως μαγνητίτη, ιλμενίτη, σιδηρίτη, πυρίτη και άλλες χρωστικές ακαθαρσίες. Ο μαγνητικός διαχωρισμός ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ κυρίως τη μαγνητική διαφορά μεταξύ του ορυκτού σιλικόνης και του καολίνη για την απομάκρυνση αυτών των χρωματιστών ακαθαρσιών.
Για τον μαγνητίτη, τον ιλμενίτη και άλλα ισχυρά μαγνητικά ορυκτά ή ρινίσματα σιδήρου που αναμειγνύονται κατά τη διαδικασία επεξεργασίας, η χρήση της μεθόδου μαγνητικού διαχωρισμού για τον διαχωρισμό του καολίνη είναι πιο αποτελεσματική. Για τα ασθενή μαγνητικά ορυκτά, υπάρχουν δύο κύριες μέθοδοι: η μία είναι η ψήσιμο, η μετατροπή του σε ισχυρό μαγνητικό οξείδιο του σιδήρου και στη συνέχεια η συνέχιση του μαγνητικού διαχωρισμού. Ένας άλλος τρόπος είναι η χρήση της μεθόδου μαγνητικού διαχωρισμού μαγνητικού πεδίου υψηλής κλίσης για μαγνητικό διαχωρισμό. Επειδή ο μαγνητικός διαχωρισμός δεν απαιτεί τη χρήση χημικών παραγόντων, το περιβάλλον δεν θα προκαλέσει ρύπανση, επομένως κατά τη διαδικασία επεξεργασίας μη μεταλλικών ορυκτών χρησιμοποιείται ευρύτερα. Η μέθοδος μαγνητικού διαχωρισμού έχει λύσει αποτελεσματικά το πρόβλημα της εκμετάλλευσης και αξιοποίησης του καολίνη χαμηλής ποιότητας, ο οποίος δεν έχει εμπορική εξορυκτική αξία λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε σιδηρομετάλλευμα.
Ωστόσο, είναι δύσκολο να ληφθούν προϊόντα καολίνη υψηλής ποιότητας μόνο με μαγνητικό διαχωρισμό και απαιτούνται χημική επεξεργασία και άλλες διεργασίες για την περαιτέρω μείωση της περιεκτικότητας σε σίδηρο στα προϊόντα καολίνη.
3. Επίπλευση
Η μέθοδος επίπλευσης χρησιμοποιεί κυρίως τις φυσικές και χημικές διαφορές μεταξύ των ορυκτών από καολίνη και του καολίνη για την επεξεργασία του ακατέργαστου μεταλλεύματος καολίνη με περισσότερες ακαθαρσίες και χαμηλότερη λευκότητα και την απομάκρυνση των ακαθαρσιών που περιέχουν σίδηρο, τιτάνιο και άνθρακα, έτσι ώστε να επιτευχθεί η ολοκληρωμένη αξιοποίηση των πόρων καολίνη χαμηλής ποιότητας.
Ο καολίνης είναι ένα τυπικό αργιλικό ορυκτό. Ακαθαρσίες όπως ο σίδηρος και το τιτάνιο είναι συχνά ενσωματωμένες σε σωματίδια καολίνης, επομένως το ακατέργαστο μετάλλευμα πρέπει να αλέθεται σε ένα ορισμένο βαθμό λεπτότητας. Ο καολινίτης χρησιμοποιείται συνήθως ως μέθοδος επίπλευσης για τη μέθοδο επίπλευσης εξαιρετικά λεπτών σωματιδίων, τη μέθοδο επίπλευσης διπλής στρώσης ρευστού και τη μέθοδο επίπλευσης επιλεκτικής κροκίδωσης κ.λπ.
Η επίπλευση μπορεί να αυξήσει αποτελεσματικά τη λευκότητα του καολίνη, ενώ το μειονέκτημα είναι ότι χρειάζεται χημικά αντιδραστήρια και κοστίζει πολύ, προκαλώντας εύκολα ρύπανση.
4. Χημική επεξεργασία
Χημική έκπλυση: ορισμένες ακαθαρσίες στον καολίνη μπορούν να διαλυθούν επιλεκτικά από θειικό οξύ, υδροχλωρικό οξύ, νιτρικό οξύ και άλλους παράγοντες έκπλυσης για την απομάκρυνση των ακαθαρσιών. Αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την απομάκρυνση αιματίτη, λιμονίτη και σιδηρίτη από καολίνη χαμηλής ποιότητας.
Χημική λεύκανση: οι ακαθαρσίες στον καολίνη μπορούν να οξειδωθούν σε διαλυτές ουσίες μέσω λεύκανσης, οι οποίες μπορούν να πλυθούν και να αφαιρεθούν για να βελτιωθεί η λευκότητα των προϊόντων καολίνη. Ωστόσο, η χημική λεύκανση είναι σχετικά ακριβή και συνήθως χρησιμοποιείται σε συμπύκνωμα καολίνη, το οποίο χρειάζεται περαιτέρω καθαρισμό μετά την απολύμανση.
Καθαρισμός με ψήσιμο: Η διαφορά στη χημική σύνθεση και την αντιδραστικότητα μεταξύ των ακαθαρσιών και του καολίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μαγνήτιση, ψήσιμο σε υψηλή θερμοκρασία ή ψήσιμο με χλωρίωση για την απομάκρυνση ακαθαρσιών όπως σίδηρος, άνθρακας και σουλφίδια στον καολίνη. Αυτή η μέθοδος μπορεί να βελτιώσει τη χημική αντιδραστικότητα των πυρωμένων προϊόντων, να βελτιώσει σημαντικά τη λευκότητα του καολίνη και να λάβει προϊόντα καολίνη υψηλής ποιότητας. Αλλά το μειονέκτημα του καθαρισμού με ψήσιμο είναι ότι η κατανάλωση ενέργειας είναι μεγάλη, γεγονός που προκαλεί εύκολη περιβαλλοντική ρύπανση.
Μέσω μίας μόνο τεχνολογίας είναι δύσκολο να παραχθούν υψηλής ποιότητας συμπυκνώματα καολίνη. Επομένως, στην πραγματική παραγωγή, σας προτείνουμε να επιλέξετε έναν εξειδικευμένο κατασκευαστή εξοπλισμού επεξεργασίας ορυκτών. Διεξάγετε πειράματα επεξεργασίας ορυκτών και εφαρμόστε πολλαπλές τεχνολογίες επεξεργασίας για να αυξήσετε την ποιότητα του καολίνη.
Ώρα δημοσίευσης: 06 Απριλίου 2020